Stadsgroen in Kortrijk, een verhaal van rozen, vlas en steenbakkers.

_{Kortrijk ligt in de minst bosrijke regio van Vlaanderen. De Kortrijkzanen koesteren dan ook elk kleine plekje groen in of nabij de stad. Op deze wandeling maak je een mooie lus door drie van die natuurpareltjes, met elk een heel andere geschiedenis en een eigen sfeer.}

_{Plaats van afspraak is de internationaal vermaarde Rozentuin, gelegen in het park van kasteel ’t Hooghe. De tuin beslaat 1,25 ha van het totale park en ligt geprangd tussen de drukke Doorniksesteenweg, met aan de overkant de Vives campus en een paar drukbezochte studentenbars, en de snelweg. Achtergrondlawaai is dus nooit ver weg, maar toch kan deze tuin bekoren doorhaar unieke aanleg en fantastische verzameling rozen.}

_{Flaneer tussen de lanen en onder de bogen van de historische tuin,ontdek gloednieuwe rozensoorten in de proeftuin, bewonder de talloze snijrozen. Heb je een passie voor rozen of wil je gewoon graag de bloemen op hun mooiste moment bewonderen? Bezoek de tuin dan in mei of juni. Elk jaar einde juni komt een internationale jury van rozenkenners de best presterende nieuwe roos in de rozenproeftuin kiezen om te bekronen met een “Gouden Roos”.}

_{Na een ommetje langs de vijver achter het kasteel steken we de drukke steenweg over. Tussen de Vives- gebouwen door leiden gezellige paadjes de wandelaar naar het volgende gebied: het Stadsgroen Vlasakker.}

_{Wat een verrassend groot, open, aangenaam terrein! Dit stadspark werd pas in 2024 in de huidige vorm in gebruik genomen, na een intens ontwerpproces. Voor 2024 was dit gebied van 17 ha groot deels akkerland, deels bestemd voor de aanleg van een wetenschapspark. De stad koos hier echter, samen met buurtbewoners, studenten, bedrijven, voor iets totaal anders: een prachtige groene oase vlakbij de stad. En inderdaad, het achtergrondlawaai is hier al heel ver weg. Dit is de bouwshift in de praktijk, met veel afwisseling tussen bomen, graskanten, natte hooilanden, moerasbos en water. Langs het vlonderpad is het heerlijk wandelen. We verlaten het park via het bufferbekken van de Pietje Patersbeek, en komen meteen weer in de bewoonde wereld.}

_{Via de parking van het Kulak (de Kortrijkse afdeling van de KUL) nemen we achterdoor een kasseiweg, het Romeinse Pad. Let op het prachtige universiteitsgebouw aan je rechterhand, een ontwerp van de Gentse architect Stéphane Beel en gerealiseerd in 2009. Hoe heerlijk moet het zijn om hier te studeren, in deze open, groene omgeving…}

_{Het Romeinse Pad komt uit op een groen en vochtig terrein omzoomd met bomen, het Ecolab van het Kulak – een heus openlucht levend laboratorium voor natuuronderzoek. We laten de campus achter ons en vervolgen onze weg via de Schaapsdreef, om even verderop op een hoek een bordje te zien met de naam “Kleiputten ’t Hooghe”.}

_{Na de symmetrisch aangelegde Rozentuin en het gloednieuwe stadspark Vlasakker toont dit kleine natuurgebied weer een heel andere aanpak van natuurbehoud- en beleving. Op deze plek werd tot na WO II actief klei ontgonnen en ter plaatse verwerkt tot bakstenen. De groeve bleef bestaan tot begin jaren'60, maar toen ook die activiteit stopte won de natuur stilaan terug terrein. Vandaag wordt het gebied beheerd door Natuurpunt, met 2 ha beschermd en niet toegankelijk rustgebied en 4 ha toegankelijk parkgebied.}

_{Op een boogscheut van de stad en de drukke Doorniksesteenweg is het heerlijk wandelen in dit kleine maar bijzonder divers natuurpareltje.}

^{We verlaten de Kleiputten en keren stilaan terug naar de drukte van de stad ...}

‍

‍